Բժիշկը նշել է սննդային վարքագծի խանգարման անհանգստացնող նշանները
Գաստրոէնտերոլոգ Անդրեյ Սիմակովը «Լենտա.ռու»-ին տված մեկնաբանությունում անդրադարձել է սննդային վարքագծի խանգարումների վաղ նշաններին։ Նրա խոսքով՝ հատկապես վտանգավոր են սննդի և քաշի շուրջ մշտական մտահոգությունը, ինչպես նաև վարքային այն փոփոխությունները, որոնք հաճախ մնում են շրջապատի աչքից հեռու։ Բժիշկը հատուկ ընդգծել է դեռահասների շրջանում խանգարման աննկատ սկսվելու հավանականությունը։
Սննդի և քաշի շուրջ մշտական մտահոգություն
Գաստրոէնտերոլոգ Անդրեյ Սիմակովը նշել է, որ սննդային վարքագծի խանգարումների կարևոր նշաններից մեկը կերածի մշտական վերահսկումն է։ Նրա խոսքով՝ որոշ մարդիկ այնքան են կենտրոնանում «ճիշտ սնվելու» վրա, որ մեծ անհանգստություն են ապրում անգամ այն դեպքում, երբ ուտել են մի փոքր ուշ կամ նախատեսվածից ավելի շատ։
Բժիշկը ընդգծել է, որ նման ապրումներից հետո հաճախ սկսվում է ինքնադատապարտում, որը շրջապատը կարող է չնկատել։ Երբեմն մարդն ինքն էլ չի գիտակցում, թե որքան մեծ տեղ են իր կյանքում զբաղեցրել սնունդը և մարմնի քաշը։
Երիտասարդների շրջանում աննկատ ընթացք
Սիմակովի խոսքով՝ հատկապես դժվար է խանգարման սկիզբը նկատել դեռահասների մոտ։ Օրինակ՝ աղջիկը կարող է անընդհատ հայելու մեջ նայել իրեն, հետևել՝ արդյոք որովայնը չի մեծացել, կամ ուտելուց անմիջապես հետո հեռանալ սեղանից։
Մասնագետը նշել է նաև, որ որոշ դեպքերում դեռահասները կարող են ինքնաբերաբար փսխում առաջացնել իրենց մոտ։ Նման փոփոխությունները միշտ չէ, որ միանգամից աչքի են զարնում, քանի որ դրանք հաճախ տեղի են ունենում տանը և առանց վկաների։
Ե՞րբ է պետք ահազանգել
Բժիշկը հավելել է, որ քաշ ավելացնելու ուժեղ վախը բնորոշ է նյարդային անորեքսիային և բուլիմիային։ Սննդի ընդունումից հետո մարդը կարող է զգալ ամոթ և անհանգստություն, ապա փորձել ազատվել կերածից՝ փսխում հարուցելով կամ լուծողական ու միզամուղ դեղեր ընդունելով։
Սիմակովի խոսքով՝ ուշադրություն պետք է դարձնել նաև անբացատրելի նիհարելուն, հատկապես երբ այն համակցված է տագնապի կամ ընկճված վիճակի հետ։ Նման դեպքերում մարդը կարող է թերասնել, բայց միաժամանակ անընդհատ մտահոգվել իր մարմնի արտաքին տեսքի մասին։
Հիշեցնենք, որ ավելի վաղ Սիմակովը զգուշացրել էր նաև դետոքս-կաթիլայինների վտանգների մասին՝ հատկապես այն ծրագրերում, որտեղ դրանք զուգակցվում են սովապահությամբ, հյութային սննդակարգով կամ խիստ սահմանափակումներով։