Հողի և կանաչի հետ շփումը կարող է օգտակար լինել առողջությանը
Ֆինլանդիայի գիտական դիտարկումները ցույց են տալիս, որ հողի, մամուռի ու բույսերի հետ շփումը կարող է փոխել մաշկի վրա եղած մանրէների կազմը։ Հետազոտողների խոսքով՝ նման շփումը կարող է նպաստել մաշկի մանրէաբանական բազմազանությանը և, ավելի լայն առումով, աջակցել իմունային համակարգին։ Գիտնականները շեշտում են, որ խոսքը ոչ թե կեղտոտվելու, այլ բնության հետ կանոնավոր ու անվտանգ շփվելու մասին է։
Ֆինլանդիայում անցկացված ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ հողի, մամուռի, ծառերի կեղևի և խոտի հետ շփումը կարող է օգտակար լինել մարդու առողջությանը։ Գիտնականների կարծիքով՝ նման շփումը փոխում է մաշկի վրա եղած մանրէային միջավայրը և կարող է նպաստել իմունային համակարգի ավելի հավասարակշռված աշխատանքին։
Մանրէաբանական բազմազանությունը՝ որպես պաշտպանական շերտ
Ֆիննական բնապահպանական ինստիտուտի էկոլոգ Միրա Գրենրոսը փորձի շրջանակում մասնակիցներին առաջարկել է 20 վայրկյանով ձեռքերով շփվել հողի, տորֆի և մամուռի հետ։ Նույնիսկ ձեռքերը ծորակի ջրով լվանալուց հետո նրանց մաշկի վրա մանրէների քանակն ու բազմազանությունը աճել է։ Հետազոտողի խոսքով՝ աչքով ձեռքերը մաքուր էին թվում, սակայն միկրոբային կազմի փոփոխությունն ակնհայտ էր։
Գիտական դիտարկումները ցույց են տալիս, որ մաշկի վրա ապրող բազմազան մանրէային համայնքները միմյանց զսպում են և կարող են խոչընդոտել ավելի վտանգավոր ախտածին մանրէների տարածմանը։ Այդ պատճառով բնության հետ շփումը դիտարկվում է ոչ թե որպես հիգիենայի խախտում, այլ՝ մանրէաբանական հավասարակշռության պահպանման բնական միջոց։
Բնության հետ շփումը պետք է դառնա սովորություն
Գրենրոսի խոսքով՝ 20 վայրկյանը շատ կարճ ժամանակ է, և երկարատև կամ հաճախակի շփումը կարող է ավելի զգալի ազդեցություն ունենալ։ Նրա փորձը ցույց է տվել, որ մաշկի մանրէային վիճակը արագ վերադառնում է նախկին մակարդակին, եթե բնության հետ շփումը հազվադեպ է լինում։ Այդ պատճառով հետազոտողները կարևորում են կանոնավոր շփումը՝ զբոսանքի ընթացքում ծառերի կեղևին դիպչելը, խոտի վրա նստելը կամ հողի հետ անմիջական կապը։
Ֆինլանդիայի կենտրոնական հատվածում գտնվող մանկապարտեզներից մեկում երեխաները հաճախ են դրսում խաղում և բնական միջավայրի հետ անմիջական շփում ունենում։ Հետազոտողների համոզմամբ՝ եթե նման փորձառությունը դառնա առօրյայի մաս, մարդիկ բնությանը կհասնեն ոչ միայն հատուկ այցերով, այլև աշխատանքի կամ ուսման ճանապարհին։
Ցածր ռիսկ, բայց նկատելի ներուժ
Թե ինչպես է բնության հետ շփումը կոնկրետ ազդում իմունային համակարգի վրա, դեռ լրացուցիչ ուսումնասիրության կարիք ունի։ Այնուամենայնիվ, Միրա Գրենրոսի գնահատմամբ, այս ուղղությամբ առկա տվյալները բավարար են՝ եզրակացնելու, որ նման շփումը համեմատաբար ցածր ռիսկ ունի և կարող է բերել մի շարք օգտակար հետևանքների առանց զգալի վնասի։ Գիտնականները կարծում են, որ կանաչ տարածքների հետ ավելի հաճախակի փոխհարաբերությունը կարող է դառնալ առողջ ապրելակերպի պարզ, բայց արդյունավետ բաղադրիչ։
Աղբյուր՝ BBC Future