Ամերիկայում «մատչելի» բնակարանները մնում են դատարկ, մինչ անօթևանությունը խորանում է
· Աշխարհ
ԱՄՆ-ում բնակարանային ճգնաժամը խորանում է, սակայն հազարավոր այն տները, որոնք պաշտոնապես համարվում են մատչելի, դատարկ են մնում։ Թեև դրանք նախատեսված են ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքների համար, դրանց վարձավճարը հաճախ վեր է առավել աղքատների հնարավորություններից։ Օրինակ՝ Տեխասի Օսթին քաղաքում անօթևան կացարանում ապրող Մեթյու Դևիսը նույնիսկ ամենացածր վարձակալության տարբերակները դժվարությամբ կարող է իրեն թույլ տալ։ Մասնագետների խոսքով՝ խնդիրը բացում է ԱՄՆ-ի բնակարանային քաղաքականության ու իրական կարիքների միջև խորացող խզումը։
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում բնակարանային ճգնաժամը մտահոգիչ նոր երանգ է ստացել. հազարավոր տներ, որոնք պաշտոնապես դասվում են «մատչելի» բնակարանների շարքին, երկար ժամանակ մնում են դատարկ։ Պատճառը ոչ թե առաջարկի բացակայությունն է, այլ այն, որ այդ բնակարանների վարձավճարը հաճախ դեռ անհասանելի է երկրի ամենաաղքատ բնակիչների համար։
Ամենածանր բեռը՝ ամենացածր եկամուտ ունեցողների վրա
Տեխասի Օսթին քաղաքում անօթևանների կացարանում ապրող Մեթյու Դևիսը ասում է, որ ամսական ստանում է ընդամենը մի քանի հարյուր դոլար՝ արյան պլազմա նվիրաբերելու դիմաց։ Նրա խոսքով՝ անգամ ամսական 450 դոլար արժողությամբ փոքրիկ տունը, որտեղ չկա ջրամատակարարում և պետք է կիսել սանհանգույցը, իր համար գրեթե անհասանելի է։ «Ես բավականաչափ չեմ վաստակում, որ ինչ-որ բան կարողանամ թույլ տալ ինձ»,— նշել է 49-ամյա տղամարդը։
Նրա պատմությունը միայն անհատական դժվարություն չէ։ ԱՄՆ-ում ամենաաղքատ ընտանիքներն ու միայնակ մարդիկ բախվում են մատչելի բնակարանների ամենասուր պակասին, մինչդեռ վերջին տարիներին պետական և տեղական ծրագրերով կառուցված բազմաթիվ միավորներ նախատեսված են նրանց համար, ովքեր ունեն տարածքային միջինի առնվազն կեսին հավասար եկամուտ։ Արդյունքում՝ ամենախոցելի խումբը հաճախ մնում է այդ ծրագրերից դուրս։
Թափուր բնակարաններ՝ բարձր վարձով
Տարբեր քաղաքներում սկսել են արձանագրվել ազատ բնակարանների աճող թվեր, քանի որ այդ ծրագրերով առաջարկվող վարձերը մոտենում են շուկայական մակարդակներին։ Այդ պատճառով «մատչելի» համարվող տները հաճախ մնում են չզբաղեցված, քանի որ ամենաաղքատ մարդիկ պարզապես չեն կարող վճարել անգամ այդ գինը։ Միաժամանակ մի մասը մնում է փողոցում, իսկ մյուսները ծանր պայմաններում վճարում են թանկ կացարանների համար։
ԱՄՆ-ում ներկայում կա մոտ 4 միլիոն մատչելի վարձակալական տուն՝ 11 միլիոն ծայրահեղ ցածր եկամուտ ունեցող տնային տնտեսությունների համար։ «National Low Income Housing Coalition»-ը ծայրահեղ ցածր եկամուտ ունեցող է համարում այն ընտանիքներին և միայնակ անձանց, որոնց եկամուտը ցածր է դաշնային աղքատության շեմից կամ կազմում է տարածքային միջինի 30 տոկոսը՝ կախված նրանից, թե որ ցուցանիշն է ավելի բարձր։ Այդ խումբը ներառում է ցածր վարձատրվող աշխատողներ, տարեցներ և հաշմանդամություն ունեցող մարդկանց, որոնք ապրում են հաստատուն եկամուտներով։
Կացարան, բայց ոչ բնակարանային անվտանգություն
Մոտավորապես այդ տնային տնտեսությունների 75 տոկոսը վարձի և կոմունալ վճարների վրա ծախսում է եկամտի կեսից ավելին՝ գրեթե ոչինչ չթողնելով սննդի, տրանսպորտի և այլ անհրաժեշտությունների համար։ Օսթինի բնակարանային վարչությունը, ըստ Associated Press-ի, ընդունել է ամենաաղքատ բնակիչների համար տարբերակների ընդլայնման անհրաժեշտությունը և հայտարարել է, որ քայլեր է ձեռնարկում՝ ներառյալ այն ֆինանսավորման հայտերի առաջնահերթությունը, որոնք նախատեսում են 30 տոկոս AMI մակարդակի բնակարաններ։
Դևիսի համար խնդիրը շարունակում է մնալ առավել տարրականը՝ ունենալ մի տեղ, որտեղ նա կարող է փակել դուռը և հանգիստ քնել։ Նա մեկ տարի ապրել է մեքենայում, մինչև վերջապես տեղավորվել է Օսթինի կացարանում։ «Ես պարզապես ուզում եմ ճիշտ տեղը գտնել»,— ասել է նա։ Նրա խոսքերն ընդգծում են, որ բնակարան ունենալը դեռ չի նշանակում ունենալ իսկապես հասանելի և անվտանգ տուն։
Աղբյուր՝ The Independent