Մեծ Բրիտանիան պատրաստվում է ներողություն խնդրել հարկադիր որդեգրումների զոհերից
· Աշխարհ
Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Քիր Սթարմերը պատրաստվում է այսօր պաշտոնական ներողություն ներկայացնել պետության անունից այն մարդկանց, ովքեր տուժել են անցյալ դարի կեսերին գործած հարկադիր որդեգրման քաղաքականությունից։ 1949-1976 թվականներին Անգլիայում և Ուելսում, գնահատականներով, մոտ 185 հազար երեխա հեռացվել է չամուսնացած մայրերից և հանձնվել որդեգրման։ Ներողությունը հնչում է այն բանից հետո, երբ երկու շաբաթ առաջ նույն հարցի համար ներողություն էր խնդրել նաև Անգլիայի եկեղեցին։ Սա հերթական քայլն է՝ երկար տարիներ անտեսված այս ցավոտ էջի պետական գնահատման ուղղությամբ։
Պետական ներողություն՝ տասնամյակներ անց
Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Քիր Սթարմերը պատրաստվում է այսօր պաշտոնապես ներողություն խնդրել պետության անունից այն կանանցից և երեխաներից, որոնք տուժել են անցյալ դարի կեսերին գործած հարկադիր որդեգրման քաղաքականությունից։ Այս քայլը դիտարկվում է որպես ուշացած, սակայն նշանակալի փորձ՝ պետական մակարդակով ընդունելու այդ տարիների սխալները։
Խոսքը վերաբերում է 1949-1976 թվականներին Անգլիայում և Ուելսում կիրառված պրակտիկային, երբ գնահատականներով շուրջ 185 հազար նորածին հեռացվել է չամուսնացած մայրերից և հանձնվել որդեգրման։ Նման քաղաքականությունները երկար տարիներ ձևավորվում էին խիստ սոցիալական ճնշման, խարանի և ինստիտուցիոնալ վերաբերմունքի պայմաններում։
Եկեղեցու ընդունումից հետո՝ պետական քայլ
Երկու շաբաթ առաջ Անգլիայի եկեղեցին արդեն ներողություն էր հայտնել իր մասնակցության համար՝ նշելով, որ «ամոթը մերն է»։ Այդ հայտարարությունը նոր ուշադրություն հրավիրեց թեմայի վրա և ուժեղացրեց պահանջները, որ պետությունն էլ իր հերթին հստակ դիրքորոշում հայտնի։
Սթարմերի քայլը մտնում է նրա վերջին շաբաթների քաղաքական օրակարգի մեջ, երբ նա փորձում է լուծել մի քանի երկարաձգված հարցեր մինչև պաշտոնավարման ավարտը։ Հարկադիր որդեգրումների գործը համարվում է այն խնդիրներից մեկը, որի շուրջ տարիներ շարունակ հնչել են արդարության վերականգնման և պաշտոնական ճանաչման կոչեր։
Վաղեմության ցավը՝ ներկա արձագանքով
Այս պատմությունը Մեծ Բրիտանիայում շարունակում է մնալ հասարակական հիշողության ցավոտ հատվածներից մեկը, քանի որ տուժածներից շատերը երկար ժամանակ չեն ստացել ոչ բացատրություն, ոչ փոխհատուցում, ոչ էլ պետական ներողություն։ Նման հայտարարությունները, թեև չեն վերացնում անցյալի հետևանքները, կարող են կարևոր լինել որպես հաստատում, որ պետությունը ճանաչում է իր պատասխանատվությունը։
Արմատական սոցիալական վերահսկողությամբ պայմանավորված որդեգրման այս քաղաքականությունները այսօր դիտարկվում են մարդու իրավունքների և ընտանեկան կյանքի պատմական խախտումների համատեքստում։ Բրիտանական իշխանությունների նոր քայլը այդ գնահատականների պաշտոնականացման հերթական նշանն է։
Աղբյուր՝ The Guardian