Հիսունից հետո ուժային վարժությունների լավագույն հինգ տարբերակները
Տարիքի հետ մկանային զանգվածն ու ոսկրային խտությունը բնականաբար նվազում են, իսկ դա կարող է դժվարացնել առօրյա շարժումները։ Մասնագետները նշում են, որ ուժային մարզումները օգնում են պահպանել շարժունակությունը, նվազեցնել ընկնելու վտանգը և ամրացնել ոսկորները։ Ֆիթնես մարզիչները խորհուրդ են տալիս սկսել չափավոր ծանրաբեռնվածությամբ և շաբաթական առնվազն երկու անգամ մարզվել։
Տարիքի հետ մկանային զանգվածի և ոսկրային խտության անկումը դառնում է ավելի նկատելի, և այն կարող է ազդել առօրյա կյանքի պարզ գործողությունների վրա։ Մասնագետները շեշտում են, որ ուժային մարզումները ոչ միայն պահպանում են շարժունակությունը, այլև օգնում են կանխել ընկնելն ու կոտրվածքները։
Ինչու է ուժային մարզումը կարևոր հիսունից հետո
Ֆիթնես մարզիչների խոսքով՝ ուժային վարժությունները անհրաժեշտ են ոչ միայն մարզասրահում լավ տեսք ունենալու համար, այլև ամենօրյա ինքնուրույնությունը պահպանելու նպատակով։ Դրանք օգնում են վեր կենալ, բարձրացնել ծանրաբեռնված իրեր, տան գործեր կատարել և նվազեցնել այն զգացումը, որ մարմինը արագ կորցնում է իր հենարանը։
Մասնագետները նաև նշում են, որ տարիքի հետ թուլանում է ոսկրային հյուսվածքը, իսկ ուժային մարզումը նպաստում է դրա ամրապնդմանը։ Սա հատկապես կարևոր է այն մարդկանց համար, որոնք ցանկանում են պահպանել հավասարակշռությունը, շարժունությունը և վստահ քայլվածքը։
Որքան և ինչպես սկսել
Ամերիկյան սպորտային բժշկության քոլեջի խորհուրդներով՝ անգամ մեկից երեք սեթը՝ վեցից տասնհինգ կրկնությամբ, կարող է օգտակար լինել, եթե վարժությունները կատարվում են կանոնավոր։ Կարևոր է նաև մարզվել շաբաթական առնվազն երկու անգամ և սկսել այնպիսի ծանրաբեռնվածությունից, որը չի գերլարում օրգանիզմը։
Մարզիչներն ընդգծում են, որ ուժային ծրագրին անցնելուց առաջ ցանկալի է խորհրդակցել բժշկի հետ, հատկապես եթե առկա են սրտանոթային, հոդային կամ այլ առողջական խնդիրներ։ Սա թույլ է տալիս ընտրել անվտանգ բեռնում և խուսափել վնասվածքներից։
Ինչ վարժություններն են առավել օգտակար
Մասնագետների կողմից առանձնացվող ամենաարդյունավետ տարբերակների թվում են մարմնի քաշով հենումներն ու տարբեր հենարանային դիրքերը, որոնք ամրացնում են միջուկային մկանները, ուսերը և ձեռքերը։ Սկզբում կարելի է ձեռքերն հենել կայուն նստարանի, աստիճանի կամ բազմոցի վրա, որպեսզի շարժումը հեշտանա։
Երբ այս դիրքը դառնում է սովորական, դժվարությունը կարելի է աստիճանաբար բարձրացնել՝ մեկ ձեռքը հերթով կտրելով հատակից կամ հակառակ ուսին դիպչելով։ Հետագայում հնարավոր է նաև շարժվել առաջ ու հետ նույն դիրքում՝ ծնկները հատակին չհպելով։ Նման վարժությունները զարգացնում են ուժը, հավասարակշռությունն ու մարմնի վերահսկումը, ինչը կարևոր է ցանկացած տարիքում։