Նոր Օռլեանի բնակիչները մերժում են քաղաքից հեռանալու կոչերը
· Աշխարհ
ԱՄՆ-ի Նոր Օռլեանում նոր քննարկում է ծավալվել այն բանից հետո, երբ մայիսին հրապարակված ուսումնասիրությունը քաղաքը բնութագրեց որպես կլիմայական ճգնաժամի պայմաններում «անվերադարձ կետի» հասած տարածք։ Տեղական իշխանությունները և բնակիչների մի մասը հակադարձում են՝ պնդելով, որ խնդիրների լուծումը պետք է որոնել ոչ թե մարդկանց հեռացնելու, այլ քաղաքը պաշտպանելու մեջ։ Քաղաքի ապագայի շուրջ վեճը բացահայտում է, թե որքան խոցելի են ծովի մակարդակի բարձրացումից և ջրհեղեղներից տուժող ամերիկյան խոշոր կենտրոնները։
Նոր Օռլեանում կլիմայական վտանգների շուրջ վեճը նոր թափ է ստացել մայիսին հրապարակված ուսումնասիրությունից հետո, որում քաղաքը նկարագրվել էր որպես «անվերադարձ կետի» հասած բնակավայր։ Հոդվածի հրապարակումից հետո տեղական իշխանությունները և բազմաթիվ բնակիչներ կտրուկ արձագանքեցին՝ պնդելով, որ քաղաքը լքելու կոչերը չեն կարող դառնալ լուծում։
Քաղաքը պաշտպանելու, ոչ թե դատարկելու բանավեճը
Նոր Օռլեանի քաղաքապետ Հելենա Մորենոն քննադատել է ուսումնասիրության մոտեցումը՝ նշելով, որ այն ավելի շատ միտված է ուշադրություն գրավելուն, քան գործնական ելքեր առաջարկելուն։ Նրա խոսքով՝ նման գնահատականները հաճախ վերածվում են բարձրագոչ վերնագրերի, մինչդեռ իրական խնդիրը ենթակառուցվածքների ամրապնդումն է և ջրհեղեղների ռիսկի նվազեցումը։
Մորենոն հիշեցրել է, որ ԱՄՆ-ում կան այլ խոշոր քաղաքներ ևս, որոնք բախվում են բնապահպանական ծանր վտանգների՝ Մայամին՝ ջրհեղեղների, Սան Ֆրանցիսկոն՝ հրդեհների և երկրաշարժերի։ Նրա դիտարկմամբ՝ այդ քաղաքների դեպքում էլ որևէ համակողմանի շարժում չի ձևավորվել դրանք «կորած գործ» հայտարարելու համար, և նույն տրամաբանությունը պետք է կիրառվի Նոր Օռլեանի նկատմամբ։
Բնակիչների դիրքորոշումը
Քաղաքի շատ բնակիչներ ասում են, որ հեռանալու մասին խոսելը հեշտ է սեղանի շուրջ, բայց իրական կյանքում դա նշանակում է ընտանիքների, հիշողությունների և համայնքային կապերի կորուստ։ Նրանց մի մասը հայտարարում է, որ կլքեն Նոր Օռլեանը միայն այն դեպքում, եթե ստիպված լինեն՝ ընդգծելով, որ իրենց համար քաղաքը ոչ միայն բնակության վայր է, այլև ինքնության մաս։
Նոր Օռլեանի պատմությունը երկար տարիներ կապված է եղել ջրային համակարգերի, փոթորիկների և հողի նստեցման խնդիրների հետ, սակայն քաղաքը շարունակում է մնալ ԱՄՆ-ի հարավի կարևոր մշակութային և տնտեսական կենտրոններից մեկը։ Այդ պատճառով քննարկումը միայն բնապահպանական չէ․ այն նաև վերաբերում է այն հարցին, թե ինչպես պետք է պետությունն ու տեղական իշխանությունները վարվեն այն համայնքների հետ, որոնք ապրում են մշտական բնական ռիսկերի պայմաններում։
Ապագայի հարցը
Ուսումնասիրության առաջ բերած արձագանքը ցույց տվեց, որ կլիմայական փոփոխության հետևանքների նկատմամբ հասարակական ընկալումը փոխվում է, սակայն համաձայնություն չկա այն մասին, թե երբ է անհրաժեշտ խոսել տեղահանության մասին։ Նոր Օռլեանում այդ հարցը դեռևս բաց է, իսկ տեղացիները պնդում են, որ իրենց քաղաքը դատապարտված հռչակելը չի փոխարինում երկարաժամկետ պաշտպանական քաղաքականությանը։
Քննարկումը, ամենայն հավանականությամբ, շարունակվելու է այնքան ժամանակ, քանի դեռ ծովի մակարդակը բարձրանում է, իսկ քաղաքը մնում է խոցելի։ Բայց ներկայում Նոր Օռլեանի շատ բնակիչների ուղերձը պարզ է՝ նրանք չեն ցանկանում թողնել իրենց տունը, քանի դեռ կա այն պահպանելու հնարավորություն։
Աղբյուր՝ The Guardian