Մոլդովայում խորանում է գազային ճգնաժամը՝ իշխանությունները նախապատրաստվում են դժվար ձմռանը
· Աշխարհ
Մոլդովայի նախագահ Մայա Սանդուն հրավիրել է Գերագույն անվտանգության խորհրդի նիստ՝ ջեռուցման սեզոնից առաջ էներգետիկ ճգնաժամին արձագանքելու քայլերը քննարկելու համար։ Քիշնևը փորձում է մեղմել գազի սակագների կտրուկ աճի հետևանքները, մինչ իշխանությունները խոսում են պետական բյուջեից փոխհատուցումների մասին։ Տարեվերջին երկիրը մտել է ձմռանը պատրաստվելու բարդ փուլ՝ էներգետիկ անվտանգության լրացուցիչ ռիսկերով։
Անվտանգության խորհրդի օրակարգում՝ էներգետիկ ճգնաժամ
Մոլդովայի նախագահ Մայա Սանդուն երկուշաբթի կհրավիրի Գերագույն անվտանգության խորհրդի նիստ՝ քննարկելու միջազգային էներգետիկ ճգնաժամի ազդեցությունը երկրի վրա և ձմեռային շրջանին ընդառաջ ազգային էներգետիկ կայունությունը ուժեղացնելու միջոցները։ Այս մասին հայտնում է Մոլդովայի նախագահի աշխատակազմը։
Քննարկումը տեղի է ունենում այն պահին, երբ Քիշնևը փորձում է գնահատել ոչ միայն ներկա մատակարարման ռիսկերը, այլև սոցիալական հետևանքները, որոնք կարող են առաջանալ ջեռուցման սեզոնի ընթացքում։
Սակագների աճն ու բյուջետային ծանրաբեռնվածությունը
Մոլդովայի իշխանությունները պատրաստվում են բարդ ձմռանը՝ գազի սակագների զգալի բարձրացման պայմաններում։ Օգոստոսին Էներգետիկայի կարգավորման ազգային գործակալությունը որոշել էր գազի սակագինը բարձրացնել 41 տոկոսով, ինչը մեծացրել է բնակչության ծախսերը և առաջացրել նոր սոցիալական լարվածություն։
Ըստ հաղորդումների՝ երկրի մի շարք ջերմամատակարարներ արդեն դիմել են կարգավորիչին՝ պահանջելով սակագների լրացուցիչ բարձրացում։ Նման պայմաններում կառավարությունը ստիպված է պետական բյուջեից փոխհատուցել քաղաքացիների մի մասի ծախսերը, որպեսզի մեղմի վճարային բեռը։
Գազի պաշարները՝ սահմանային մակարդակի վրա
Ապրիլին հայտնի էր դարձել, որ Մոլդովան գրեթե սպառել է բնական գազի առևտրային պաշարները, և երկրում մնացել է մոտ չորսից հինգ միլիոն խորանարդ մետր վառելիք։ Միաժամանակ պահպանվում են ռազմավարական պաշարները, որոնք նախատեսված են արտակարգ իրավիճակներում օգտագործելու համար։
Այս հանգամանքը ընդգծում է, որ Մոլդովան մտնում է ջեռուցման սեզոն սահմանափակ պաշարներով և բարձր գներով, ինչը կառավարության համար դարձնում է էներգետիկ քաղաքականությունը ոչ միայն տնտեսական, այլև անվտանգության հարց։