Ամառային ձանձրույթը խնդիր չէ․ երբեմն հենց դա է պետք երեխաներին
Ամառային արձակուրդներին երեխաների շատ ժամանակն անցնում է էկրանների առջև, մինչդեռ ծնողները հաճախ փորձում են անընդհատ զբաղեցնել նրանց։ Սակայն երկու երեխաների մայր Շառլոտ Քրիպսը պնդում է, որ ձանձրույթը ոչ թե պետք է անմիջապես վերացնել, այլ սովորեցնել երեխաներին ճիշտ դիմակայել դրան։ Նրա դիտարկումները համահունչ են այն մտահոգությանը, որ ազատ ժամանակը հաճախ փոխարինվում է պասիվ ժամանցով։
Ձանձրույթը՝ որպես զարգացման փորձություն
Ամառային արձակուրդները ծնողների համար հաճախ դառնում են կազմակերպչական փորձություն․ պետք է համատեղել աշխատանքը, ընտանիքը և երեխաների ազատ ժամանակը։ Այդ ընթացքում շատ երեխաներ, եթե չկան սահմանված զբաղմունքներ, նախընտրում են հեռախոսը, պլանշետը կամ հեռուստացույցը՝ ստեղծագործաբար խաղալու փոխարեն։
Երկու երեխաների մայր Շառլոտ Քրիպսը այս երևույթին մոտենում է այլ դիտանկյունից։ Նրա համոզմամբ՝ ձանձրույթը երեխայի համար միայն անհարմար զգացում չէ, այլ ներքին նախաձեռնություն զարգացնելու հնարավորություն։ Երբ ամեն րոպեն լցված չէ պատրաստի զվարճանքով, երեխան սկսում է ինքնուրույն հորինել, փորձարկել և ընտրել իր զբաղմունքը։
Էկրանների դարաշրջանում՝ ազատ ժամանակի նոր սովորություններ
Վերջին տարիներին մանկության առօրյան զգալիորեն փոխվել է։ Տեխնոլոգիական սարքերը դարձել են հեշտ հասանելի լուծում՝ թե՛ հանգստի, թե՛ ժամանցի համար, սակայն դրանց մշտական կիրառումը նվազեցնում է շարժունությունը, երևակայությունը և ընկերների հետ կենդանի շփումը։
Քրիպսի դիտարկումը հիշեցնում է, որ ծնողական նպատակը չպետք է լինի երեխային ամեն վայրկյան զբաղեցնելը։ Ավելի կարևոր է օգնել նրան հասկանալ, թե ինչպես հաղթահարել անզբաղ վիճակը՝ առանց անմիջապես դիմելու էկրաններին։ Այդ հմտությունը կարող է օգտակար լինել ոչ միայն արձակուրդին, այլև դպրոցական և սոցիալական կյանքում։
Ինչ կարող են անել ծնողները
Մասնագետների և ծնողների մի շարք դիտարկումներ ցույց են տալիս, որ երեխայի համար օգտակար է ունենալ ազատ, չկառավարվող ժամանակ, երբ նա ինքն է որոշում՝ ինչ անել։ Նման միջավայրը կարող է խթանել ընթերցանությունը, խաղային երևակայությունը, ձեռագործը կամ պարզապես հանգիստ մտածողությունը։
Շառլոտ Քրիպսի մոտեցումը ձևակերպում է պարզ մի միտք․ ամառային ձանձրույթը պետք չէ դիտել որպես խնդիր, որը անպայման պետք է արագ լուծել։ Երբ երեխան սովորում է դիմակայել դատարկությանը, նա ավելի ինքնուրույն և դիմացկուն է դառնում։ Եվ հենց այդ պատճառով երբեմն լավագույն արձագանքը ոչ թե նոր զբաղմունք առաջարկելն է, այլ ժամանակ տալը։
Աղբյուր՝ The Independent