Հին տեխնոլոգիաները երբեմն դառնում են ամենաանհասանելի թիրախը հաքերների համար
Կիբերանվտանգության ոլորտի մասնագետները նկատում են պարադոքսալ մի միտում՝ երբեմն հին ու մոռացված տեխնոլոգիաները ավելի դժվար են դառնում հարձակվողների համար, քան նորագույն համակարգերը։ Ֆինն փորձագետ Միկո Հյյպպոնենը տարիներ շարունակ օգտագործել է Eudora էլ. փոստային ծրագիրը՝ այն համարելով գործնականում առավել անվտանգ իր «հնությամբ»։ Նման մոտեցումը, սակայն, չի փոխարինում ժամանակակից ծրագրերի թարմացման անհրաժեշտությանը, այլ ընդգծում է, որ հարձակումները հաճախ ուղղվում են լայնորեն կիրառվող համակարգերի դեմ։
Կիբեռհարձակումների աճը երբեմն մարդկանց մղում է ընտրելու ոչ թե ամենանոր, այլ մոռացված տեխնոլոգիաները։ Այդ տրամաբանությամբ են առաջնորդվել նաև որոշ մասնագետներ, որոնք կարծում են, թե լայն տարածում չունեցող հին համակարգերը երբեմն ավելի դժվար են դառնում հանցագործների համար։
Հնության առավելությունը
Ֆինն կիբերանվտանգության փորձագետ Միկո Հյյպպոնենը տարիներ շարունակ օգտվել է Eudora էլեկտրոնային փոստային ծրագրից՝ անգամ այն ժամանակ, երբ այն այլևս պաշտոնապես չէր սպասարկվում։ Նրա խոսքով՝ այդ ընտրությունը պայմանավորված էր ոչ միայն հարմարավետությամբ, այլև այն հանգամանքով, որ հին ծրագիրը այլևս չի գրավում մեծ թվով հարձակվողների ուշադրությունը։
Հյյպպոնենը այս երևույթը կոչում է «անվտանգություն՝ հնության միջոցով»։ Նրա դիտարկմամբ՝ հանցագործների մեծ մասը ձգտում է շահույթի, ուստի նրանց համար իմաստ չունի ժամանակ և միջոցներ ծախսել այնպիսի համակարգերի վրա, որոնք օգտագործում է ընդամենը փոքրաթիվ մարդ։
Երբ հին լուծումը դառնում է գործնական
Նման մոտեցումը միայն էլեկտրոնային փոստի ոլորտին չի վերաբերում։ Իռլանդիայի ավիացիոն իշխանությունը վերջերս որոշել է պահպանել ցամաքային ռադիոնավիգացիոն փարոսները, քանի որ արբանյակային նավիգացիան՝ ներառյալ GPS-ը, վերջին տարիներին զգալիորեն ենթակա է խափանումների և խլացման։
Այս օրինակները ցույց են տալիս, որ տեխնոլոգիական առաջընթացը միշտ չէ, որ հավասարազոր է անվտանգությանը։ Երբ համակարգը դառնում է չափազանց տարածված կամ չափազանց կանխատեսելի, այն ավելի հեշտ է հայտնվում հարձակվողների տեսադաշտում։
Սակավ կիրառված համակարգերի պաշտպանությունը
Կալիֆոռնիայի Դեյվիսի համալսարանի պրոֆեսոր Մեթ Բիշոփը նշում է, որ որոշ համակարգերի պաշտպանվածությունը մասամբ պայմանավորված է նաև նրանց աննկատելիությամբ։ Նրա խոսքով՝ հարձակումների հայտնի մեթոդներից է USB կրիչներ թողնելը ավտոկայանատեղիում՝ հույսով, որ ինչ-որ մեկը կվերցնի դրանք և կմիացնի իր համակարգչին։
Բիշոփը նկատում է, որ նույն հնարքը հազիվ թե կիրառելի լինի ժապավենային կրիչների կամ այլ հնացած տեխնոլոգիաների նկատմամբ, քանի որ դրանք պարզապես այլևս չեն ընկնում սովորական օգտվողների ձեռքը։ Այդ պատճառով երբեմն հենց մոռացված տեխնիկան է դառնում ամենաքիչ խոցելի տարածքը թվային սպառնալիքների միջավայրում։
Աղբյուր՝ BBC Future