Գերմանիայի ջրարջների մասին լեգենդներն ու իրական պատմությունը
· Աշխարհ
Գերմանիայում ջրարջները վաղուց դարձել են և՛ սիրելի, և՛ անցանկալի կենդանիներ․ նրանք հաճախ մտնում են շենքեր, վնասում ենթակառուցվածքներ ու հայտնվում լրատվական վերնագրերում։ Սակայն նոր արխիվային հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ տարածված մի կարևոր պատմություն՝ իբր նրանց Գերմանիա էր բերել Հերման Գյորինգը, իրականությանը չի համապատասխանում։ Գիտնականները փորձում են առանձնացնել առասպելը փաստերից՝ պարզելով, թե ինչպես են այս կենդանիները տարածվել երկրում և ինչ ազդեցություն ունեն տեղական բնության վրա։
Գերմանիայում ջրարջները վաղուց դուրս են եկել պարզապես վայրի կենդանիների շրջանակից և դարձել հասարակական քննարկման առարկա։ Նրանց կարելի է հանդիպել ոչ միայն անտառներում, այլև քաղաքային թաղամասերում, հիվանդանոցների մոտ, կենդանաբանական այգիներում ու անգամ էլեկտրակայանների տարածքներում, որտեղ նրանք հաճախ վնաս են հասցնում։
Լեգենդը, որ երկար ժամանակ ընդունվել է որպես փաստ
Տասնամյակներ շարունակ տարածված էր այն վարկածը, թե ջրարջները Գերմանիա են բերել նացիստական պաշտոնյա Հերման Գյորինգի նախաձեռնությամբ։ Այդ պատմությունը կրկնում էին զբոսավարները, տեղական գործիչները և անգամ բնակիչների մեծ մասը, հատկապես Կասսելի շրջակայքում, որտեղ ջրարջներն այսօր սովորական երևույթ են։
Սակայն արխիվային ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ այդ պատկերացումը չափազանցված է։ Փաստաթղթերը վկայում են միայն այն մասին, որ Պրուսիայի որսորդական գերատեսչություն դիմում է ներկայացվել հյուսիսամերիկյան ջրարջների մի քանի զույգ վայր բաց թողնելու համար, իսկ նրանց տարածումը հետագայում արդեն ընթացել է բնական ձևով։
Ինչպես են ջրարջները հարմարվել գերմանական միջավայրին
Ըստ Բերիթ Միխլերի՝ Գերմանիայի Թյունեն ինստիտուտից, ջրարջները բացառիկ ճկուն կենդանիներ են, որոնք հեշտությամբ մագլցում են, արագ սովորում և կարողանում են օգտվել մարդու միջավայրի ընձեռած հնարավորություններից։ Այդ պատճառով էլ նրանք հավասարապես հաջողությամբ բնակվում են թե՛ հեռավոր անտառներում, թե՛ քաղաքային բակերում։
Վերջին տարիներին նրանց քանակի աճը կապված է նաև այն հանգամանքի հետ, որ ջրարջները քիչ բնական թշնամիներ ունեն և կարողանում են արագ բազմանալ։ Արդյունքում նրանք դարձել են Գերմանիայի կենդանական աշխարհի առավել նկատելի ներգաղթած տեսակներից մեկը։
Բնապահպանական մտահոգություններ և հասարակական բաժանում
Միաժամանակ մասնագետները զգուշացնում են, որ ջրարջների տարածումը կարող է վնասել տեղական կենսաբազմազանությանը։ Հետազոտություններն արձանագրել են, որ նրանք սնվում են նաև երկկենցաղներով ու նրանց ձվերով, ինչը լրացուցիչ ճնշում է գործադրում արդեն իսկ խոցելի տեսակների վրա։
Հասարակական վերաբերմունքը մնում է բաժանված։ Ոմանք ջրարջներին համարում են վնասատու և կողմ են որսորդների միջամտությանը, մյուսները նրանց դիտում են որպես սրամիտ ու համակրելի կենդանիներ և նույնիսկ գիշերային ժամերին կերակրում են քաղաքներում։ Գերմանիայի ջրարջների պատմությունը, ըստ գիտնականների, միաժամանակ և բնապահպանական, և մշակութային հարց է՝ առասպելի ու իրականության միջև։
Աղբյուր՝ BBC Future