Գիտնականները վերականգնել են նախապատմական անտառների ձայները
Գիտնականները ուսումնասիրել են հնագույն միջատների քարացած թևերն ու նրանց կենդանի ազգակիցների ձայնային վարքագիծը՝ փորձելով պատկերացնել, թե ինչ էր հնչում Յուրայի դարաշրջանի անտառներում։ Համակարգչային մոդելավորման և մեքենայական ուսուցման օգնությամբ նրանք վերարտադրել են այդ միջավայրի հնարավոր ձայնապատկերը։ Արդյունքը նոր հայացք է տալիս ոչ միայն նախապատմական բնաշխարհին, այլև կենդանիների հաղորդակցության էվոլյուցիային։
Գիտնականների նոր ուսումնասիրությունը փորձել է պատասխան տալ մի հարցի, որը երկար ժամանակ գրավել է բնագետներին՝ ինչպիսի՞ն կարող էր լինել Յուրայի դարաշրջանի անտառների ձայնային պատկերը։ Հետազոտողները համադրել են հնագույն միջատների քարացած թևերի կառուցվածքը և նրանց կենդանի ազգակիցների ձայնարտադրության առանձնահատկությունները՝ հին միջավայրի հնարավոր հնչյունները վերականգնելու համար։
Քարացած թևերից դեպի հնչյունային մոդել
Ուսումնասիրության հիմքում ֆոսիլացված թևերի ձևաբանությունն է, քանի որ միջատների թևերը ոչ միայն թռիչքի, այլև ձայնի ստեղծման կարևոր գործիքներ կարող են լինել։ Այդ տվյալները համադրվել են կենդանի տեսակների բիոակուստիկ բնութագրերի հետ, ինչի շնորհիվ հնարավոր է դարձել պարզել, թե որ կառուցվածքային գծերն են առավել հավանական կապ ունեցել ձայնային ազդանշանների հետ։
Հետազոտական խումբը կիրառել է համակարգչային մոդելավորում և մեքենայական ուսուցում՝ մեծ ծավալի տվյալներից օրինաչափություններ առանձնացնելու համար։ Այդ մոտեցումը թույլ է տվել ոչ թե պարզապես ենթադրություն անել, այլ կառուցել գիտականորեն հիմնավորված սցենար այն մասին, թե ինչպես կարող էին հնչել այդ նախապատմական միջատները և նրանց բնակավայրերը։
Ինչ կարող է պատմել ձայնը հին էկոհամակարգի մասին
Հնչյունային միջավայրը կարևոր մասն է ցանկացած էկոհամակարգի, քանի որ այն արտացոլում է կենդանիների վարքը, տարածական հարաբերությունները և հաղորդակցության ձևերը։ Եթե հնարավոր է վերականգնել այդ ձայները, ապա հնարավոր է ավելի լավ պատկերացնել նաև, թե ինչպես էին փոխազդում հնագույն տեսակները միմյանց հետ և ինչ դեր ուներ շրջակա միջավայրը նրանց էվոլյուցիայում։
Աշխատանքը նաև ցույց է տալիս, որ ժամանակակից թվային գործիքները կարող են լրացնել պալեոնտոլոգիական հետազոտության այն բացերը, որոնք միայն քարացած մնացորդներով չեն լուծվում։ Այս մոտեցումը կարող է կիրառվել այլ դարաշրջանների և այլ խմբերի ուսումնասիրման համար՝ աստիճանաբար ընդլայնելով մեր պատկերացումները Երկրի վաղ կենսաշխարհի մասին։
Նոր ճանապարհ պալեոնտոլոգիայի համար
Թեև նման վերակազմությունները չեն կարող բառացիորեն փոխանցել անցյալի իրական հնչյունները, դրանք կարևոր գիտական պատկերացում են տալիս հնարավոր ձայնային միջավայրի մասին։ Այդպիսով Յուրայի անտառները դադարում են լինել միայն քարացած լանդշաֆտ, և դրանց մասին պատկերացումը դառնում է ավելի կենդանի ու բազմաշերտ։
Աղբյուր՝ NY Times