Աֆրիկայում նորածինների մահացությունը աճում է՝ օգնության կրճատումների պայմաններում
· Աշխարհ
Ենթասահարյան Աֆրիկայի շատ երկրներում հղի կանայք կանգնած են պատերազմի, տեղահանության և միջազգային օգնության կրճատումների միաժամանակյա ճնշման առաջ։ Այդ պայմանները խաթարում են մայրական և նորածնային խնամքը այն վայրերում, որտեղ ծննդաբերությունը առանց այդ էլ ամենավտանգավորն էր։ Հումանիտար ծրագրերի թուլացումը սպառնում է ավելի մեծացնել արդեն բարձր մահացությունը։
Ենթասահարյան Աֆրիկայի ամենախոցելի համայնքներում մայրերն ու նորածինները կանգնած են հերթական ծանր ալիքի առաջ։ Պատերազմը, զանգվածային տեղահանությունը և միջազգային օգնության կրճատումները միասին խաթարում են առողջապահական ծառայությունները այն երկրներում, որտեղ ծննդաբերությունն արդեն իսկ բարձր ռիսկ էր ներկայացնում։
Խնամքի համակարգերը ծանր ճնշման տակ են
Բազմաթիվ շրջաններում բուժհաստատությունները դժվարությամբ են աշխատում՝ դեղորայքի, սարքավորումների և մասնագետների պակասի պայմաններում։ Երբ ճանապարհներն անանցանելի են կամ մարդիկ ստիպված են լքել իրենց բնակավայրերը, հղի կանայք հաճախ չեն հասցնում ժամանակին ստանալ նախածննդյան հսկողություն և անվտանգ ծննդօգնություն։
Այդ խնդիրները հատկապես սուր են զինված հակամարտությունների և տեղահանության գոտիներում, որտեղ հիվանդանոցներն ու բուժկետերը ծանրաբեռնված են հազարավոր նոր կարիքավորներով։ Արդյունքում մեծանում է բարդությունների, վաղաժամ ծննդերի և նորածնային մահացության վտանգը։
Օգնության կրճատումների հետևանքը
Միջազգային հումանիտար ֆինանսավորման նվազումը խոցում է այն ծրագրերը, որոնք ապահովում էին ծննդօգնություն, պատվաստումներ, սննդային աջակցություն և արտակարգ բուժօգնություն։ Տեղական համակարգերը, որոնք առանց այդ էլ սահմանափակ են, չեն կարող լիովին փոխարինել այդ բացը։
Մասնագետների գնահատմամբ՝ եթե աջակցությունը շարունակվի նահանջել, ապա ամենախոցելի երկրներում մանկամահացությունը կարող է էլ ավելի աճել։ Սա ոչ միայն առողջապահական, այլ նաև սոցիալական ճգնաժամ է, քանի որ ընտանիքները կորցնում են իրենց գոյատևման համար առանցքային աջակցությունը։
Ինչու է սա կարևոր նաև տարածաշրջանի համար
Մայրական և նորածնային առողջության անկումը հաճախ երկարաժամկետ հետևանքներ է թողնում ամբողջ համայնքների վրա՝ խորացնելով աղքատությունը և թուլացնելով հասարակական դիմադրողականությունը։ Այդ պատճառով հումանիտար օգնության կայունությունը դիտվում է ոչ միայն որպես բարեգործական, այլև որպես հանրային անվտանգության հարց։
Աղբյուր՝ The Independent