Գազայում հույսը խառնվել է անվստահության հետ՝ Համասի զինաթափման շուրջ
· Աշխարհ
Գազայի բնակիչները դրական ազդակ են համարում Դոնալդ Թրամփի հայտարարությունը, թե Համասը համաձայնել է զինաթափվել, սակայն տեղում շարունակվող հարվածները թուլացնում են այդ հույսը։ Երկամյա պատերազմից հետո միլիոնավոր պաղեստինցիներ դեռ ապրում են տեղահանության, սակավության և անորոշության պայմաններում։ Շատերի համար առաջնայինը ոչ թե բանակցային ձևակերպումներն են, այլ սնունդը, դեղորայքը և վերադարձի իրական հնարավորությունը։
Գազայի բազմաթիվ բնակիչների համար Դոնալդ Թրամփի հայտարարությունը, թե Համասը համաձայնել է զինաթափվել, մի փոքրիկ ազդակ էր, որ կարող է մոտենալ ռազմական գործողությունների ավարտը։ Սակայն այդ հույսը խանգարվում է տեղում շարունակվող հարվածներով և այն իրողությամբ, որ հրադադարի ավելի լայն պայմանավորվածությունը դեռ չի վերածվել կայուն խաղաղության գործընթացի։
Հույս՝ դաշտում պահպանվող պատերազմի ֆոնին
Ավելի քան երկու միլիոն պաղեստինցիների մեծ մասը շարունակում է մնալ տեղահանված կամ ապրել վրանային ճամբարներում, որտեղ խտաբնակությունը, սանիտարական վատ պայմանները և մատակարարման պակասը հանգեցրել են հիվանդությունների տարածմանը։ Բնակիչները նշում են, որ օրակարգում առաջին տեղում ոչ թե բանակցային հայտարարություններն են, այլ սննդի, դեղորայքի և տարրական անվտանգության բացակայությունը։
Քսանչորսամյա Աբդել Մոնեիմ Աբուլ-Ռուսը, որը կորցրել է ոտքը իսրայելական օդային հարվածի հետևանքով, ասում է, որ իրեն քիչ է հետաքրքրում զինաթափման կամ զորքերի դուրսբերման շուրջ քննարկումը, քանի դեռ մարդիկ սովի ու բուժօգնության պակասի մեջ են ապրում։ Նրա խոսքերը արտացոլում են Գազայում լայն տարածված տրամադրությունը՝ քաղաքական պայմանավորվածությունները արժեք ունեն միայն այն դեպքում, երբ դրանք փոխում են առօրյա կյանքի իրականությունը։
Չկայացած վստահություն՝ թե՛ Իսրայելի, թե՛ Համասի նկատմամբ
ԱՄՆ-ի աջակցությամբ կնքված հրադադարի ծրագիրը նախատեսում էր ռազմական գործողությունների դադարեցում, իսրայելցի պատանդների վերադարձ, մարդասիրական օգնության ավելացում, իսրայելական զորքերի աստիճանական դուրսբերում և Համասի սպառազինության ապամոնտաժում։ Սակայն կողմերը միմյանց մեղադրել են պայմանների խախտման մեջ, իսկ բանակցությունները փաստացի կանգ են առել։
Տեղական աղբյուրների համաձայն՝ հոկտեմբերից ի վեր Իսրայելը Գազայում սպանել է ավելի քան հազար երկու հարյուր պաղեստինցու և ընդլայնել իր վերահսկողության տակ գտնվող տարածքները։ Միաժամանակ զինյալների հարձակումներում զոհվել են նաև իսրայելցի հինգ զինծառայողներ, ինչն էլ ավելի է բարդացրել ցանկացած փոխադարձ վստահություն։
Վերադարձի անորոշ, բայց կենսական ակնկալիքը
Չնայած անվստահությանը՝ որոշ բնակիչներ հույս ունեն, որ ԱՄՆ-ի հովանավորած նոր ճանապարհային քարտեզը կարող է ստիպել Իսրայելին նահանջել վերահսկվող որոշ տարածքներից։ Թոմաս Այլե անունով երիտասարդը, որը վերականգնում է իր տունն ու հույս ունի այնտեղ վերադարձնել ընտանիքը, ասում է, որ տունը հնարավոր է այլևս գոյություն չունենա, բայց վերադարձը կարող է սկսվել հենց այդ վայրից։
Հյուսիսային Գազայից տեղահանված Մոհամեդ Համադն էլ համոզված է, որ նույնիսկ փոքր թվով մարդկանց վերադարձը կդառնա հույսի նշան մյուսների համար։ Նրա խոսքով՝ եթե որևէ հատվածում կյանքը վերադառնա, դա կարող է ապացուցել, որ վերադարձը միայն հեռավոր խոստում չէ, այլ իրատեսական հնարավորություն։
Աղբյուր՝ The Independent