ՄԻԱՎ-ի դեմ պայքարի ֆինանսավորումը նվազել է մինչև 2007-ից ի վեր ամենացածր մակարդակը

ՄԻԱՎ-ի դեմ պայքարի ֆինանսավորումը ցածր և միջին եկամուտ ունեցող երկրներում անցած տարի կրճատվել է 2.1 միլիարդ դոլարով՝ ԱՄՆ-ի արտաքին օգնության կրճատումների հետևանքով։ KFF-ի և ՄԱԿ-ի ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի ծրագրի նոր զեկույցները ցույց են տալիս, որ միջազգային դոնորային միջոցները նվազել են մեկ քառորդով և հասել 2007-ից ի վեր ամենացածր մակարդակին։ Մասնագետները զգուշացնում են, որ բուժման, կանխարգելման և համայնքային ծառայությունների թուլացումը կարող է խաթարել տասնամյակների առաջընթացը։
Ֆինանսավորման կտրուկ անկում
ՄԻԱՎ-ի դեմ պայքարի ֆինանսավորումը ցածր և միջին եկամուտ ունեցող երկրներում 2025 թվականին նվազել է 2.1 միլիարդ դոլարով՝ համեմատած նախորդ տարվա հետ։ KFF-ի և ՄԱԿ-ի ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի ծրագրի հրապարակած տվյալներով՝ դոնորային ընդհանուր հատկացումները 8.3 միլիարդ դոլարից իջել են 6.2 միլիարդի, ինչը ամենացածր ցուցանիշն է 2007 թվականից ի վեր։
Կրճատումը տեղի է ունեցել ԱՄՆ վարչակազմի՝ արտաքին օգնության ծախսերը զգալիորեն սահմանափակելու որոշման ֆոնին։ Վաշինգտոնը հայտարարել է, որ ցանկանում է վերաձևել իր համաշխարհային առողջապահական ռազմավարությունը և ավելի մեծ պատասխանատվություն փոխանցել այլ երկրների ու դոնորների վրա։
Ազդեցությունը բուժման և կանխարգելման վրա
ՄԱԿ-ի ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի ծրագիրը զգուշացնում է, որ ֆինանսավորման կրճատումները, բուժման և համայնքային ծառայությունների թուլացման հետ մեկտեղ, կարող են նպաստել ՁԻԱՀ-ի տարածման նոր ալիքին։ Մասնագետների գնահատմամբ՝ խոսքը ոչ միայն բուժման ծրագրերի, այլև կանխարգելման, թեստավորման և ռիսկային խմբերի հետ աշխատանքի մասին է։
Նոր ուսումնասիրությունը, որը հրապարակվել է անցած շաբաթ, ցույց է տվել, որ աշխարհում փակվել է ավելի քան 1700 ՄԻԱՎ-ի բուժման կլինիկա և ծառայության կետ, իսկ առնվազն 16 հազար բուժաշխատող կորցրել է աշխատանքը։ Հետազոտողները դա բնութագրել են որպես մի քանի տասնյակ երկրներում «ծայրահեղ և կործանարար» խափանում։
Դոնորների նահանջ և տեղական համակարգերի ծանրաբեռնում
ԱՄՆ-ը շարունակում է մնալ ՄԻԱՎ-ի կանխարգելման և բուժման ծրագրերի խոշորագույն դոնորը, սակայն վերջին տարիներին այլ երկրների ներդրումները ևս նվազել են՝ 2011 թվականից ի վեր մոտ կեսով։ Դա առավել ծանր է անդրադառնում այն պետությունների վրա, որտեղ առողջապահական համակարգերը մեծապես կախված են արտասահմանյան աջակցությունից։
amfAR-ի հետազոտողները նշել են, որ գրեթե ոչ մի կազմակերպություն չի կարողացել ամբողջությամբ փոխհատուցել ԱՄՆ-ից կորցրած ֆինանսավորումը։ Նման պայմաններում հիվանդների համար ոչ միայն բուժման շարունակականությունն է դառնում ավելի դժվար, այլև համայնքային աջակցության այն ցանցերը, որոնք հաճախ կենսական նշանակություն ունեն խոցելի խմբերի համար։
Աղբյուր՝ The Independent