ԵՄ-ն առաջարկում է պետական գնումներում եվրոպական արտադրանքին առաջնություն տալ

Եվրոպական հանձնաժողովը չորեքշաբթի ներկայացրեց ԵՄ պետական գնումների կանոնների համապարփակ վերանայման առաջարկներ։ Դրանց նպատակը եվրոպական ապրանքների և ծառայությունների օգտագործումը խրախուսելն է, երբ իշխանությունները ծախսում են հանրային միջոցներ՝ ի պատասխան Չինաստանի տնտեսական ազդեցության աճի։ Առաջարկներում, սակայն, պարտադիր քվոտաներ չեն սահմանվում։
Եվրոպական հանձնաժողովը չորեքշաբթի ներկայացրեց պետական գնումների կանոնների լայնածավալ վերանայման առաջարկներ՝ նպատակ ունենալով խրախուսել, որ ԵՄ իշխանությունները հանրային միջոցներ ծախսելիս առավել հաճախ ընտրեն եվրոպական ապրանքներ և ծառայություններ։ Քայլը տեղավորվում է Բրյուսելի ավելի լայն ջանքերի մեջ՝ սեփական արդյունաբերական բազան ամրապնդելու և Չինաստանի տնտեսական ազդեցությանը հակազդելու համար։
Գնումների նոր մոտեցում
Առաջարկվող փոփոխությունները հիշեցվում են որպես «գնել եվրոպականը» մոտեցման մաս, սակայն դրանք չեն նախատեսում պարտադիր քվոտաներ կամ կոշտ սահմանափակումներ։ Փոխարենը իշխանություններին և պետական կառույցներին կխրախուսեն ավելի հաճախ առաջնություն տալ տեղական կամ եվրոպական մատակարարներին, երբ գնումներ են կատարում հարկատուների հաշվին։
ԵՄ-ում պետական գնումների համակարգը համարվում է շուկայի ամենախոշոր գործիքներից մեկը, քանի որ պետական պատվերները ազդում են ենթակառուցվածքների, տեխնոլոգիաների, առողջապահության և այլ ոլորտների վրա։ Այդ պատճառով կանոնների փոփոխությունը կարող է զգալի ազդեցություն ունենալ ոչ միայն եվրոպական ընկերությունների, այլև արտաքին մատակարարների համար։
Բրյուսելի հաշվարկները
Եվրոպական պաշտոնյաները վերջին տարիներին ավելի հաճախ են խոսում տնտեսական ինքնիշխանության, մատակարարման շղթաների անվտանգության և ռազմավարական ոլորտներում կախվածությունը նվազեցնելու մասին։ Այդ քննարկումները հատկապես ուժեղացել են համաշխարհային մրցակցության սրման և Չինաստանի՝ որպես խոշոր արտադրական ու տեխնոլոգիական կենտրոնի, դերի աճի ֆոնին։
Առաջարկները դեռ պետք է անցնեն ԵՄ ներսում քննարկման և հաստատման փուլեր։ Այդուհանդերձ, նախաձեռնությունն արդեն ցույց է տալիս, որ Բրյուսելը պատրաստ է պետական գնումները դիտարկել ոչ միայն որպես ծախսերի գործիք, այլև որպես եվրոպական արտադրության պաշտպանությանը ծառայող քաղաքական լծակ։
Աղբյուր՝ The Guardian