Բժիշկները զգուշացնում են՝ հաստ աղու հիդրոթերապիան գիտական հիմք չունի և կարող է վտանգավոր լինել
Սոցիալական ցանցերում տարածվող հաստ աղու հիդրոթերապիան, որ հաճախ ներկայացվում է որպես «մաքրող» կամ «թունազերծող» միջոց, բժշկական մասնագետների գնահատմամբ չունի բավարար գիտական հիմնավորում։ Ամերիկացի գաստրոէնտերոլոգները նշում են, որ այն կարող է որոշ մարդկանց մոտ կարճատևորեն մեղմել փքվածությունն ու փորկապությունը, սակայն չի վերացնում խնդրի պատճառը և երբեմն առաջացնում է լուրջ բարդություններ։ Նրանց խոսքով՝ լյարդը, երիկամները և աղիքային համակարգը բնականոն դեպքում ինքնուրույն են հեռացնում նյութափոխանակության արգասիքները, իսկ նման միջամտությունները սովորաբար չեն առաջարկվում ո՛չ մարսողական առողջության, ո՛չ ընդհանուր «առողջացման» նպատակով։
Հաստ աղու հիդրոթերապիան, որը հաճախ շրջանառվում է նաև «աղու լվացում» կամ «մաքրում» անվանումներով, վերջին շրջանում նոր թափ է ստացել հատկապես սոցիալական ցանցերում։ Գաստրոէնտերոլոգների գնահատմամբ՝ դրա շուրջ հնչող խոստումները՝ իբր այն հեռացնում է «թույները», լավացնում մարսողությունը և բարձրացնում կենսունակությունը, ապացուցված չեն։ Բժիշկները շեշտում են, որ առողջ մարդու օրգանիզմն առանց նման միջամտության ևս ապահովում է նյութերի բնական դուրսբերումը։
Ինչ է իրենից ներկայացնում միջամտությունը
Միջամտության ընթացքում ուղիղ աղիքի միջոցով հաստ աղու մեջ ներմուծվում է մեծ քանակի տաք ֆիլտրված ջուր, իսկ ամբողջ գործընթացը սովորաբար տևում է 30-60 րոպե։ Որոշ կենտրոններում ջրին ավելացվում են բուսական խառնուրդներ, սուրճ, պրոբիոտիկներ կամ այլ նյութեր, սակայն մասնագետները նշում են, որ դրանց օգտակարությունը հաստատող կլինիկական ապացույցներ չկան։ Ընդ որում՝ այսպիսի ծառայությունները հաճախ մատուցվում են ոչ թե բուժհաստատություններում, այլ առողջարանային կամ գեղեցկության սրահանման միջավայրերում, ինչը լրացուցիչ հարցեր է առաջացնում անվտանգության առումով։
Մասնագետների խոսքով՝ եթե միջամտությունից հետո մարդն իրեն ավելի թեթև է զգում, դա սովորաբար բացատրվում է աղիքների դատարկմամբ, այսինքն՝ ազդեցությամբ, որը համեմատելի է լուծողական միջոցների արդյունքի հետ։ Սակայն այդ կարճատև բարելավումը չի նշանակում, թե վերացել է փորկապության, փքվածության կամ աղիքային այլ գանգատների իրական պատճառը։ Այդ պատճառով բժիշկները նման միջամտությունը չեն դիտարկում որպես մարսողական խնդիրների հիմնավորված բուժում։
Հավանական վնասներն ու սահմանափակումները
Բժիշկները հիշեցնում են, որ հաստ աղու հիդրոթերապիան կարող է առաջացնել որովայնային կծկումներ, սրտխառնոց, փորլուծություն, ջրազրկում և էլեկտրոլիտային խանգարումներ, որոնք երբեմն ազդում են սրտի կամ երիկամների աշխատանքի վրա։ Կան նաև վարակման վտանգներ, եթե սարքավորումը լիովին ախտազերծված չէ կամ միջամտությունն իրականացվում է ոչ բավարար պատրաստված անձանց կողմից։ Հազվադեպ, բայց առավել ծանր բարդություններից է աղու պատի վնասումը կամ ծակումը, որը կարող է վերածվել կյանքին սպառնացող վիճակի։
Առանձնապես վտանգավոր են այն դեպքերը, երբ կիրառվում են սուրճով կամ այլ հավելումներով լուծույթներ։ Մասնագետները զգուշացնում են նաև, որ աղիքային բորբոքային հիվանդություններ, աղիքային խցանման պատմություն, թութք, ճաքեր, ուղիղ աղիքից արյունահոսություն, սրտային կամ երիկամային որոշ հիվանդություններ ունեցող անձանց համար նման միջամտությունը կարող է հակացուցված լինել։ Բացի դրանից, այն կարող է ժամանակավորապես խախտել աղիքային մանրէական հավասարակշռությունը և նույնիսկ ուժեղացնել փքվածությունն ու գազառությունը։
Երբ պետք է դիմել բժշկի
Եթե փքվածությունը, փորկապությունը, փորլուծությունը կամ որովայնային ցավը շարունակական են, բժիշկները խորհուրդ են տալիս ոչ թե դիմել «մաքրող» ընթացակարգերի, այլ անցնել մասնագիտական զննություն։ Սննդաբաժնում բջջանյութի ավելացումը, բավարար ջրառը, շարժուն կենսակերպը, քնի կարգավորումը և սթրեսի նվազեցումը հաճախ ավելի արդյունավետ և անվտանգ քայլեր են։ Իսկ եթե ախտանշաններին միանում են կղանքում արյուն, չպլանավորված քաշի կորուստ կամ համառ ցավ, անհրաժեշտ է շտապ բժշկական խորհրդատվություն։
Աղբյուր՝ Time Magazine