Մեդիա իրավունքների կազմակերպությունները դատապարտել են լիբանանցի լրագրող Ամալ Խալիլի սպանությունը իսրայելական հարվածի հետևանքով։ Նա 2024-ին հայտնել էր, որ իրեն սպառնացել են՝ պահանջելով հեռանալ հարավային Լիբանանից։
Լրագրողի մահվան շուրջ արձագանք
Մեդիա իրավունքների կազմակերպությունները դատապարտել են լիբանանցի լրագրող Ամալ Խալիլի սպանությունը, որը տեղի է ունեցել իսրայելական հարվածի հետևանքով։ Խալիլը 43 տարեկան էր, աշխատում էր al-Akhbar թերթում և տարիներ շարունակ գործունեություն էր ծավալում հարավային Լիբանանում։
Նա 2024 թվականին հայտնել էր, որ ստացել է սպառնալիք անհայտ իսրայելական հեռախոսահամարից։ Այդ հաղորդագրության մեջ ասվել է, թե նա կսպանվի, եթե չհեռանա հարավային Լիբանանից, որտեղ երկար ժամանակ ապրում և աշխատում էր։
Հարվածը և նախորդ հայտարարությունները
Ըստ հրապարակված տեղեկության՝ Խալիլը զոհվել է իսրայելական ուժերի իրականացրած շարունակական հարվածի ընթացքում, որի ժամանակ վիրավորվել է նաև նրա գործընկերներից մեկը։ Լրագրողը նախկինում իրեն բնորոշել էր որպես «դիմադրությանը աջակցող»՝ անկախ նրանից՝ այն կոմունիստական է, թե իսլամիստական։
Դեպքը տեղի է ունենում Մերձավոր Արևելքում շարունակվող լարվածության ֆոնին, որտեղ լրագրողների անվտանգությունը կրկին դարձել է միջազգային մտահոգության թեմա։ Իրավապաշտպան կառույցները պահանջում են անկախ գնահատում՝ նման հարձակումների հանգամանքները պարզելու համար։
Միջազգային մտահոգություն
Լրագրողների դեմ սպառնալիքներն ու հարձակումները հատկապես զգայուն են ռազմական գործողությունների և սահմանային բախումների պայմաններում։ Կազմակերպությունները նշում են, որ տեղեկատվության ազատությունը չի կարող ապահովվել առանց լրագրողների ֆիզիկական անվտանգության երաշխավորման։
Խալիլի մահը հերթական հիշեցումն է այն ռիսկերի մասին, որոնց բախվում են տարածաշրջանում աշխատող լրագրողները՝ հատկապես հակամարտության գոտիներում։
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել է, որ Ռուսաստանի և Եվրոպայի, այդ թվում՝ Մեծ Բրիտանիայի հետ, պատերազմի վտանգ չի տեսնում։ Նրա խոսքով՝ հակամարտության կողմերը, իր գնահատմամբ, ի վերջո կհասնեն համաձայնության։ Մեկնաբանությունը հնչել է այն ժամանակ, երբ եվրոպական մի շարք առաջնորդներ շարունակում են զգուշացնել Ռուսաստանի հետ հնարավոր բախման ռիսկերից։
Նյու Յորքում, ՄԱԿ-ի շրջանակներում, հանդիպել են Իրանի և ԱՄՆ-ի բարձր մակարդակի ներկայացուցիչները՝ Քաթարի միջնորդությամբ։ Քննարկումները կայացել են այն օրը, երբ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել է, թե գործարքի բացակայության դեպքում կարող է «անհետացնել» Իրանը։ Հստակ առաջընթացի մասին չի հաղորդվել, սակայն կողմերը խոսել են շարունակվող շփումների և փոխադարձ մեղադրանքների մասին։
Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը սեպտեմբերի 22-ին հայտարարել է, որ Դոնեցկի շրջանում՝ Դոբրոպոլյեի մոտ, շրջափակման մեջ են հայտնվել Ուկրաինայի զինված ուժերի մի շարք ստորաբաժանումներ։ Ըստ գերատեսչության՝ խոսքը 425-րդ հարձակողական գնդի «Սկալա» կազմավորումների, ինչպես նաև Ազգային գվարդիայի 4-րդ և 15-րդ բրիգադների մասին է։ Մոսկվան նշում է, որ շրջափակված ուժերի ոչնչացումը շարունակվում է, մինչդեռ անկախ աղբյուրներով այդ տվյալները հնարավոր չէ հաստատել։
Ամերիկացի կլիմայագետ Քրիստինա Դալը նշել է, որ ԱՄՆ Վայոմինգ նահանգում գտնվող Յելոուսթոունի սուպերհրաբուխի հնարավոր ժայթքումը կարող է առաջացնել所谓 հրաբխային ձմեռ։ Նրա խոսքով՝ նման երևույթը կարճ ժամանակով կարող է թուլացնել մարդու գործունեությամբ պայմանավորված գլոբալ տաքացումը։ Մասնագետը հիշեցրել է նաև 1991 թվականի Պինատուբո հրաբխի օրինակը, որի ժայթքումը ժամանակավոր սառեցում էր առաջացրել։
Ռուսաստանի «Ուշքույնիկ» գիտաարտադրական կենտրոնի գլխավոր տնօրեն Ալեքսեյ Չադաևը հայտարարել է, որ Ուկրաինան չի կարողանա հաղթել Ռուսաստանին անօդաչուների պատերազմում։ Նրա խոսքով՝ երկարաժամկետ պայքարում վճռորոշ են լինելու ոչ միայն տեխնոլոգիաները, այլև զանգվածային, արագ և էժան արտադրության կարողությունը։ Մեկնաբանությունը տարածել է ՏԱՍՍ-ը։ Չադաևը նաև հիշեցրել է, որ ավելի վաղ համեմատել էր ուկրաինական ԱԹՍ-ները հարյուր տարվա վաղեմության ավիացիայի հետ։
ԱՄՆ-ից շղթայված վիճակում արտաքսված միգրանտների թվում եղել է նաև իրանցի մի կին, որը հայտնվել է Աֆրիկայի մի երկրում՝ առանց իմանալու, թե ուր են իրեն տեղափոխում։ Նրանցից շատերը, ըստ հետաքննության, արտաքսվել են Վաշինգտոնի և տասնյակ պետությունների միջև կնքված ոչ հրապարակային համաձայնությունների հիման վրա։ Մարդու իրավունքների պաշտպանների խոսքով՝ այդ մեխանիզմը թույլ է տալիս ամերիկյան իշխանություններին նվազեցնել ներգաղթային ճնշումը, իսկ ծախսը վճարում են ԱՄՆ հարկատուները։
