Իրանին առնչվող լարվածությունը և մատակարարման խափանումները խթանել են էլեկտրամեքենաների պահանջարկը Եվրոպայում։ Սակայն բարձր վառելիքային գներն ու քաղաքական ճնշումը կարող են նաև դանդաղեցնել կանաչ անցումը։
Էներգետիկ ցնցման ազդեցությունը Եվրոպայում
Միջազգային էներգետիկ շուկաների ցնցումները, կապված Իրանի շուրջ լարվածության և Հորմուզի նեղուցում խափանումների հետ, ուժեղ ազդեցություն են ունենում Եվրոպայի վրա։ Վառելիքի և գազի գների աճը վեր է հանում այն փաստը, որ եվրոպական տնտեսությունները դեռևս մեծապես կախված են նավթից և ներկրվող էներգակիրներից։
Ըստ հրապարակման՝ այս իրավիճակը մի կողմից արագացրել է էլեկտրական մեքենաների վաճառքը։ Մարտին Եվրոպայում էլեկտրամեքենաների վաճառքը աճել է 51%-ով, ինչը դիտարկվում է որպես սպառողների արձագանք վառելիքի թանկացմանն ու էներգետիկ անորոշությանը։
Կանաչ անցման հնարավոր արագացում և ռիսկեր
Մեկնաբանները նշում են, որ էներգետիկ ճգնաժամը կարող է դառնալ Եվրոպայի կանաչ հեղափոխության խթան, եթե կառավարությունները պահպանեն քաղաքական կամքը և չընկնեն կարճաժամկետ խուճապի ազդեցության տակ։ Այդ դեպքում վերականգնվող էներգիան և էլեկտրական տրանսպորտը կարող են ավելի արագ զարգանալ։
Միևնույն ժամանակ, բարձր գները և հասարակական դժգոհությունը կարող են ճնշում գործադրել մի շարք կառավարությունների վրա՝ ստիպելով հետաձգել կամ թուլացնել կլիմայական քաղաքականությունը։ Այս հակասությունը ցույց է տալիս, որ էներգետիկ անվտանգությունն ու կլիմայական նպատակները Եվրոպայի համար մնում են փոխկապակցված և քաղաքականապես զգայուն հարցեր։
Հոդվածը փաստում է, որ աշխարհաքաղաքական հակամարտությունները ոչ միայն ազդում են նավթի շուկաների վրա, այլ նաև ձևավորում են էներգետիկ անցման տեմպը։ Եվրոպայի համար հարցը հիմա ոչ միայն գների նվազեցումն է, այլ նաև էներգետիկ կախվածությունից դուրս գալու երկարաժամկետ ռազմավարության պահպանումը։
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել է, որ Ռուսաստանի և Եվրոպայի, այդ թվում՝ Մեծ Բրիտանիայի հետ, պատերազմի վտանգ չի տեսնում։ Նրա խոսքով՝ հակամարտության կողմերը, իր գնահատմամբ, ի վերջո կհասնեն համաձայնության։ Մեկնաբանությունը հնչել է այն ժամանակ, երբ եվրոպական մի շարք առաջնորդներ շարունակում են զգուշացնել Ռուսաստանի հետ հնարավոր բախման ռիսկերից։
Նյու Յորքում, ՄԱԿ-ի շրջանակներում, հանդիպել են Իրանի և ԱՄՆ-ի բարձր մակարդակի ներկայացուցիչները՝ Քաթարի միջնորդությամբ։ Քննարկումները կայացել են այն օրը, երբ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը հայտարարել է, թե գործարքի բացակայության դեպքում կարող է «անհետացնել» Իրանը։ Հստակ առաջընթացի մասին չի հաղորդվել, սակայն կողմերը խոսել են շարունակվող շփումների և փոխադարձ մեղադրանքների մասին։
Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը սեպտեմբերի 22-ին հայտարարել է, որ Դոնեցկի շրջանում՝ Դոբրոպոլյեի մոտ, շրջափակման մեջ են հայտնվել Ուկրաինայի զինված ուժերի մի շարք ստորաբաժանումներ։ Ըստ գերատեսչության՝ խոսքը 425-րդ հարձակողական գնդի «Սկալա» կազմավորումների, ինչպես նաև Ազգային գվարդիայի 4-րդ և 15-րդ բրիգադների մասին է։ Մոսկվան նշում է, որ շրջափակված ուժերի ոչնչացումը շարունակվում է, մինչդեռ անկախ աղբյուրներով այդ տվյալները հնարավոր չէ հաստատել։
Ամերիկացի կլիմայագետ Քրիստինա Դալը նշել է, որ ԱՄՆ Վայոմինգ նահանգում գտնվող Յելոուսթոունի սուպերհրաբուխի հնարավոր ժայթքումը կարող է առաջացնել所谓 հրաբխային ձմեռ։ Նրա խոսքով՝ նման երևույթը կարճ ժամանակով կարող է թուլացնել մարդու գործունեությամբ պայմանավորված գլոբալ տաքացումը։ Մասնագետը հիշեցրել է նաև 1991 թվականի Պինատուբո հրաբխի օրինակը, որի ժայթքումը ժամանակավոր սառեցում էր առաջացրել։
Ռուսաստանի «Ուշքույնիկ» գիտաարտադրական կենտրոնի գլխավոր տնօրեն Ալեքսեյ Չադաևը հայտարարել է, որ Ուկրաինան չի կարողանա հաղթել Ռուսաստանին անօդաչուների պատերազմում։ Նրա խոսքով՝ երկարաժամկետ պայքարում վճռորոշ են լինելու ոչ միայն տեխնոլոգիաները, այլև զանգվածային, արագ և էժան արտադրության կարողությունը։ Մեկնաբանությունը տարածել է ՏԱՍՍ-ը։ Չադաևը նաև հիշեցրել է, որ ավելի վաղ համեմատել էր ուկրաինական ԱԹՍ-ները հարյուր տարվա վաղեմության ավիացիայի հետ։
ԱՄՆ-ից շղթայված վիճակում արտաքսված միգրանտների թվում եղել է նաև իրանցի մի կին, որը հայտնվել է Աֆրիկայի մի երկրում՝ առանց իմանալու, թե ուր են իրեն տեղափոխում։ Նրանցից շատերը, ըստ հետաքննության, արտաքսվել են Վաշինգտոնի և տասնյակ պետությունների միջև կնքված ոչ հրապարակային համաձայնությունների հիման վրա։ Մարդու իրավունքների պաշտպանների խոսքով՝ այդ մեխանիզմը թույլ է տալիս ամերիկյան իշխանություններին նվազեցնել ներգաղթային ճնշումը, իսկ ծախսը վճարում են ԱՄՆ հարկատուները։
